Szklarnia przyścienna wymaga trwałego zamocowania zarówno do fundamentu, jak i do ściany budynku. W tym celu konstrukcja wyposażona jest w specjalne moduły RF, które montuje się zarówno w dachu szklarni, jak i do ściany. Takie rozwiązanie zapewnia stabilność, odpowiednią sztywność konstrukcji oraz szczelne połączenie z budynkiem.

Szklarnię przyścienną można ustawić przy ścianie z cegły, pustaka, betonu, drewna, a także przy ścianie z ociepleniem — różnica dotyczy jedynie sposobu mocowania (do styropianu i wełny stosuje się specjalne kotwy do systemów ociepleń, dostępne w każdym markecie budowlanym). Najkorzystniejsza jest ściana murowana: akumuluje ciepło w ciągu dnia i oddaje je nocą, wydłużając sezon upraw.

To celowe rozwiązanie konstrukcyjne, które daje trzy korzyści. Po pierwsze: otwarta rama stalowa pozwala stabilnie oprzeć szklarnię o mur i szczelnie wykończyć połączenie — płyta poliwęglanu między konstrukcją a ścianą tworzyłaby szczelinę gromadzącą wilgoć i brud, niemożliwe do czyszczenia. Po drugie: ściana budynku sama pełni funkcję tylnej ściany szklarni — akumuluje ciepło w ciągu dnia i oddaje je w nocy, poprawiając mikroklimat lepiej, niż zrobiłaby to płyta poliwęglanowa. Po trzecie: to po prostu rozsądniejszy koszt — nie płacą Państwo za materiał, którego nikt nigdy by nie zobaczył i który nie pełniłby żadnej funkcji.

Połączenie szklarni ze ścianą uszczelnia się na etapie montażu — potrzebne są do tego standardowe materiały budowlane. Górną krawędź (styk dachu ze ścianą) najlepiej wykończyć obróbką blacharską lub listwą przyścienną wpuszczoną w ścianę i doszczelnioną dekarskim silikonem lub uszczelniaczem dekarskim — dokładnie tak, jak wykańcza się zadaszenie tarasu. Przy ścianie z ociepleniem listwę montuje się do warstwy nośnej, a nie do styropianu. To praca na 1–2 godziny, a poprawnie wykonana raz — służy latami.